Pakketje op de stoep: wie is verantwoordelijk voor verlies?

Bergman Juridisch Adviesbureau Consumentenrecht Leave a Comment

Je hoort het de laatste tijd steeds vaker, bezorgers die de pakketjes zonder pardon ergens onbemand neerleggen met een briefje voor de deur die je de locatie vertelt. Teksten zoals “uw pakketje ligt in de oranje kliko” of “we hebben u gemist, je pakketje ligt…”. Aangezien pakketbezorgers betaald krijgen op basis van het aantal geleverde pakketjes is dit geen vreemde praktijk. Echter speelt de consument hier soms ook zelf een rol in, bijvoorbeeld door bij voorbaat al een briefje neer te leggen voor de bezorger met de tekst “leg maar voor de deur”. Als vervolgens een pakketje kwijtraakt, kan de vraag worden gesteld of er überhaupt een levering tot stand is gekomen en of u als verzender aansprakelijk bent voor dit verlies.

Is er in juridische zin geleverd als een pakketje voor de deur wordt gelegd wanneer de consument dit verzoekt middels een briefje?

In artikel 29 van de Postwet legt de wetgever de verantwoordelijkheid van de leveringsvoorwaarden bij het postbedrijf. Deze postbedrijven hebben in hun algemene voorwaarden zeer beperkte aansprakelijkheid voor diefstal of schade. Dit komt mede doordat het verschijnsel van levering voor de deur niet wordt benoemd.

Alleen bij postbedrijf DPD is er de mogelijkheid geboden tot levering voor de deur. Hiervoor moet er wel een formulier ondertekend worden waarin de consument de bijbehorende risico’s en aansprakelijkheid voor verlies en/of beschadiging expliciet aanvaard. Hierbij zijn de DPD en postbezorger er tevens van ontheven na te gaan of de locatie geschikt is om pakketten neer te zetten.

Andere postbedrijven stellen allen dat een zending mag worden afgeleverd aan een ontvanger of een ander bevoegd persoon, een buur, maar telkens betreft het ten minste een natuurlijke persoon.

Tevens doet de situatie zich voor dat wanneer er bijvoorbeeld bij de buur is geleverd, de afzender pas aan zijn verlichtingen heeft voldaan wanneer de consument het pakket daadwerkelijk in handen heeft. Binnen deze situatie hebben zich al vaker problemen voorgedaan, denk aan buren die ontkennen het pakketje ontvangen te hebben. De crux is hier de bewijslast.

Bewijslast

Uit eerdere uitspraken met betrekking tot levering van goederen aan een consument is gebleken dat de verkoper in beginsel de verantwoordelijkheid draagt voor het pakket totdat deze feitelijk is afgeleverd bij de koper[1]. Dit betekent dat de verkoper de bewijslast en het risico draagt wat betreft de aflevering van het pakket. Dit kan lastig zijn wanneer er geen ondertekend bewijs van ontvangst is. Enkel een track en trace code met de mededeling dat het pakket is afgeleverd voldoet namelijk niet.

‘Ontvangst’ betekent dus dat de consument de zaak daadwerkelijk in handen heeft gekregen. In die zin zou een levering voor de deur geen correcte levering betreffen. Daar komt bij dat de bewijslast in een dergelijke situatie vaak niet voldoende onderbouwd kan worden.

Concluderend is het dus erg moeilijk om te bewijzen er daadwerkelijk is geleverd wanneer er een briefje op de deur is geplakt met het verzoek om een pakketje voor de deur te leggen. De verkoper is verantwoordelijk om dit te achterhalen terwijl deze geen zicht heeft op de acties van de vervoerder.


[1] ECLI:NL:RBMNE:2019:4491.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *